علم درقرآن
در آیه 31 سوره مبارکه بقره میخوانیم :
" وَ عَلَّمَ ءَادَمَ الْأَسماءَ كلُّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلىَ الْمَلَئكَةِ فَقَالَ أَنبِئونىِ بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِن كُنتُمْ صَادِقِين "
ترجمه :
" سپس علم اسماء را همگى به آدم آموخت. بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت و فرمود: «اگر راست مىگوييد، اسامى اينها را به من خبر دهيد!»
حجت الاسلام والمسلمین قرائتی در تفسیر نور ذیل آیه شریفه نکات جالبی را ذکر فرموده اند که عینا نقل میشود:
" 1- معلّم واقعى خداست و قلم، بيان، استاد و كتاب، زمينههاى تعليم هستند. «عَلَّمَ»
2- برترى انسان بر فرشتگان، به خاطر علم است. «وَ عَلَّمَ آدَمَ»
3- انسان براى دريافت تمام علوم، استعداد و لياقت دارد. «كُلَّها»
4- فرشتگان عبادت بيشترى داشتند و آدم، علم بيشترى داشت. رابطه مقام خلافت با علم، بيشتر از عبادت است. «نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ» «عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ»
5- براى روشن كردن ديگران، بهترين راه، برگزارى امتحان و به نمايش گذاشتن تفاوتها و لياقتهاست. «عَلَّمَ» «ثُمَّ عَرَضَهُمْ» «فَقالَ أَنْبِئُونِي»
6- فرشتگان، خود را به مقام خليفة اللهى لايقتر مىدانستند. «إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ» " ( 1 )
آیت الله مکارم در تفسیر موضوعی پیام قرآن ، پی از ذکر این آیه و آیات 1 تا 4 سوره الرحمن و 4 و 5 سوره علق ، نوشته است :
" این معلم بزرگ عالم هستی ، گاه به آدم تمامی علم اسما را می آموزد و گاه به نوع انسان ، آنچه را که نمیداند و به آن نیاز دارد ( از طریق تکوین و تشریع ) تعلیم میدهد . گاه قلم به دست او میدهد و نوشتن را می آموزد و گاه یک حرف و دو حرف بر زبانش مینهد و شیوه سخن گفتن را به او تعلیم میدهد و اینها همه حاکی از آن است که یکی از بزرگترین اوصاف او ، تعلیم دادن بندگان است ؛ تعلیمی که وسیله شناخت و معرفت آنها میشود ."( 2 )
پس حال که اینگونه است ، ما نیز با همه طالبان علم ، همصدا میشویم و میگوییم : رب زدنی علما .
1) تفسیر نور ، ج 1 ، ص 91
2) پیام قرآن ، ج 1 ، ص ۶۵
جانبازان شيميايی ما، گمنام ترين و سربلند ترين قهرمانان جبهه های دفاع مقدس هستند. آنها هر روز، زندگی در ميان شعله های آتش را تجربه می کنند. داستان نشستن شيخ الانبياء حضرت ابراهيم(ع) در دل آتش حکايت همين جانبازان ماست که از نسل معنوی همان پيامبر آتش نشينند. جانبازان دلاور ما در هر جبهه ای از جبهه های مقدس ردپايی از خود گذاشته اند که آثار آنها را در تمامی جبهه های غرب و جنوب می توان ديد. آنها گاه در لابلای کوه های سر به فلک کشيده کردستان به جست وجو و دفاع مشغول می شدند و گاه در ميان امواج خروشان کارون و اروند، در پی ديار دلدار، تن به طوفان دريا سپرده اند، که حکايت شان يک تاريخ حادثه را در برابر ما آشکار می کند.